KOKUMIN SEISHIN SŌDŌIN UNDŌ…

KOKUMIN SEISHIN SŌDŌIN UNDŌ [jap., ‘Ruch Mobilizacji Ducha Narodowego’], japońska organizacja prowadząca działalność agitacyjną, powołana we wrześniu 1937 przez pierwszy gabinet księcia Fumimaro Konoe. Pod hasłami: kyokokuitchi [‘jedność narodowa’], jinchū hōkoku [‘wierności i patriotyzm’] i kennin jikyū [‘niestrudzona wytrwałość’] prowadziła kampanię wzywającą społeczeństwo do wzmożenia wysiłków na rzecz wojny z Chinami (toczonej od lipca 1937). Zachęcała m.in. do oszczędzania materiałów i surowców, zakupu obligacji wojennych, dokonywania darowizn na rzecz wojska itp. W grudniu 1937 utworzono Kokumin seishin sōdōin chūōrenmei [‘Centralna Federacja Mobilizacji Ducha Narodowego’], grupując różne stowarzyszenia m.in. burmistrzów, kapłanów shintō i weteranów. W kwietniu 1940 przekształcona w Kokumin Seishin Sōdōin Honbu [‘Kwatera Główna Mobilizacji Ducha Narodowego’] z premierem w randze przewodniczącego, odtąd służyła promowaniu politycznego „nowego systemu” (shintaisei), a w październiku tegoż roku zostaje wchłonięta przez partię rządzącą Taisei Yokusankai [‘Stowarzyszenie Wspierania Władzy Cesarskiej’].
#historia #ciekawostkihistoryczne #japonia #cesarskaarmiajaponska #dwudziestoleciemiedzywojenne #iiwojnachinskojaponska #iiwojnaswiatowa #agitacjapolityczna