Wiem, że było sto razy, ale…

Wiem, że było sto razy, ale to jedno z moich ulubionych historycznych zdjęć – podobno egzekucja radzieckiego szpiega. Poza tym nie umiem into nowoczesne technologie i nie mam kabla, a chciałbym je sobie zgrać na smartfona.
Chciałbym być człowiekiem, który potrafi się uśmiechać w trakcie własnego rozstrzelania.
#historia #historiajednejfotografii

Powered by WPeMatico

Ciekawostka: prezesem zarządu…

Ciekawostka: prezesem zarządu fundacji Orle Gniazdo, która organizuje festiwal o tej samej nazwie na którym uderzająca była wszechobecność symboli faszystowskich. Uczestnicy wykonywali też hitlerowskie pozdrowienia wykrzykując „Heil Hilter” i „Sieg heil” a także wiele innych jest prezes Młodzieży Wszechpolskiej – Bartosz Berk, a w radzie fundacji zjandziemy także skarbnika stowarzyszenia Marsz Niepodległości – Jakub Kalus.https://mojepanstwo.pl/fundacja-orle-gniazdo
#neuropa #4konserwy #bekaznarodowcow #polska #historia #bekazpodludzi #marszniepodleglosci #patologiazewsi

Powered by WPeMatico

Iż 412 czyli radziecki klon…

Iż 412 czyli radziecki klon Moskwicza.
Niewielu ludzi wie, że w ZSRR produkowano dwa rodzaje Moskwiczów – te z Moskwy i te z Iżewska. Obydwie fabryki miały rożne biura konstrukcyjne samodzielnie rozwijające model 408/412/2140, przez co istniały 2 warianty tego radzieckiego kredensa, niby podobne, ale jednak inne.
Wszystko zaczęło się, gdy w grudniu 1966 w wojskowych Iżewskich Zakładach Mechanicznych podjęto produkcje modelu Moskwicz 408, produkowanego od 1964 roku, wyglądającego tak samo jak późniejsze kanciaste modele ale cechujacego się przestarzałym silnikiem z przedwojennego Opla Kadetta. Już wtedy podjęto decyzje, że z przodu tych samochodów znajdzie logo Iż a nie Moskwicz, co było początkiem marki. Pod koniec 1967 produkowany model zamieniono na Moskwicza 412, który miał juz nowocześniejszy silnik.
Przez następne lata samochody produkowano równolegle. Już w 1969 roku Moskwicze dostały kwadratowe reflektory z Wartburga, ale Iż pozostał przy okrągłych. A w 1973 w Iżewsku wprowadzono wersje z nadwoziem liftback, nazywaną też czasami pierwszym radzieckim hatchbackiem – IŻ 2125.
Kiedyw 1975 roku Moskwicz przedstawił zmodernizowaną wersje modelu o nazwie Moskwicz 2140, w Iżewsku pozostano przy starszym modelu 412 z charakterystycznymi skrzydłami z tyłu nadwozia. Z czasem rożnice się nawarstwiały na korzyść Iża – np. miał klamki umiejscowione nizej, w wygodniejszym miejscu niż Moskwicz, poza tym jakość wykonania w wojskowych zakładach była dużo wyższa, więc mimo iż teoretycznie moskiewskie moskwicze były nowocześniejsze, to iżewskie cieszyły się większym poważaniem wśród ludności ZSRR.
Kiedy Moskwicz wprowadzil do produkcji całkiem nowy model Aleko i zakończył produkcje moskwiczów-kredensów w 1988, to Iż 412 przeżył swój pierwowzór o kilkanaście lat – wersje liftback produkowano do 1997, sedan do 1998, a pickup do 2001.
Na zdjęciu Moskwicz 412, już z lampami od Wartburga.
#samochody #motoryzacja #historia #zsrr #ciekawostki #klasykimotoryzacji

Powered by WPeMatico

w nawiazaniu do…

w nawiazaniu do @WszeborWlostowic -niby zielonka ale rokująca – w tagach #ukraina #historia #samochody #motoryzacja #ciekawostki – w temacie jak sie ma sprzedaz samochodów na ukrainę i dlaczego #polak #nosaczsundajski #vatowcy tez sie moga conieco nauczyc 😉
kurła zapomnialbym #opel !!!! 😀 tagujtogowno 😀
Reszte sami skumajcie

Powered by WPeMatico

Dzisiaj rocznica śmierci…

Dzisiaj rocznica śmierci George’a Orwella. Znacie?
„Nacjonalista nie tylko nie potępia okrucieństw popełnionych przez swoją własną stronę, ale posiada niezwykłą zdolność, by nawet o nich nie słyszeć.”
(„The nationalist not only does not disapprove of atrocities committed by his own side, but he has a remarkable capacity for not even hearing about them.”)
George Orwell, Notes on Nationalism, 1945
#historia #polityka #orwell #nacjonalizm

Powered by WPeMatico

Jak wiadomo, historyczne…

Jak wiadomo, historyczne tereny polskie na Wschodzie nigdy nie były ograniczone poprzez „linię Curzona”, a tym bardziej – przez granicę od 1945 roku; Galicja i Wołyń przez długi czas były nie mniej polskimi, niż Podlasie albo Chełmszczyzna, i tylko upadek II Rzeczypospolitej Polskiej i konferencja Jałtańska spowodowały oddanie ich pod kontrolą Moskwy. Akt Helsiński potwierdził granice 1945 roku w Europie – wydawało się, że na zawsze; ale, jak wiemy, nic wiecznego ani w naturze, ani tym bardziej w geopolityce, nie istnieje. Jeśli względna historyczna i, szerzej mówiąc, cywilizacyjna tożsamość Wołynia nadal jest kontrowersyjna, to Lwów, Tarnopol oraz Stanisławów bezwarunkowo i jednoznacznie były i są częścią polskiej przestrzeni kulturowej i historycznej, a szerzej – cywilizacji europejskiej.
Zdajemy sobie również sprawę z tego, że wszelkie próby rewizji istniejących granic w Europie są bezprawne; tym bardziej, że współczesnej Polsce jest daleko do Rzeczy Pospolitej w XVI wieku, a nawet do mocy państwa Piłsudskiego – więc bez względu na to, jak silne są w nas narodowe uprzedzenia, mity i przekłamania, rozumiemy, że wszelkie roszczenia terytorialne i pretensje do aneksji terytoriów, bazujące na tym, że kiedyś były polskimi – to w realiach XXI wieku jest nonsens. „Polski Lwów” – to jest taka sama daleka od życia abstrakcja, jak „polskie Wilno”; historia jest jak rzeka, do której nie można wejść dwa razy. Lwów, Tarnopol i Stanisławów obecnie są częścią Ukrainy – i decyzja, do kogo będą należeć te tereny w przyszłości, nie leży w polskich kompetencjach. Jest to całkowicie gestia mieszkańców Galicji – tylko i wyłącznie oni mają decydować o kierunkach rozwoju swojej Ojczyzny.
I tu akurat zamiast kropki należy umieścić wielokropek…
Majdan 2013-2014 r, czyli zamach stanu, przez oficjalne władze Kijowa nazwany „Rewolucja godności”, odbył się pod hasłem „Ukraina – to jest Europa”. Ukraińcy, którzy wyszli na Plac Niepodległości w Kijowie, zażądali dymisji pogrążonego w korupcji, nepotyzmie i niekompetencji reżimu Janukowycza, który próbował siedzieć na dwóch krzesłach – obiecując urzędnikom Unii Europejskiej podpisanie umowę o asocjacji z UE, a jednocześnie ślubując wierność Putinowi, i dając do zrozumienia chęć przyłączenia się do Unii Celnej Rosji, Białorusi i Kazachstanu. Siedzenie na dwóch krzesłach – niewdzięczna sprawa, poza tym w pewnym momencie jest to sprawa niebezpieczna – i o tym na własnej skórze przekonał się Janukowycz, który został zmuszony w lutym 2014 roku do ucieczki z Kijowa, znienawidzony i pogardzany nie tylko przez swoich przeciwników politycznych, ale również przez niewielu zwolenników.
Można jakoś ironicznie traktować żarliwą, nieco irracjonalną i dziecinnie naiwną wiarę Ukraińców w to, że oni są Europejczykami po prostu z tego powodu, że ogłosili siebie jako Europejczycy – ale niemożliwe nie respektować ich chęci ucieczki z zaklętego kręgu korupcji, nadużyć, zaniedbania prawa, braku kultury prawnej i agresywnego naruszania praw człowieka, którymi był gruntownie nasycony rządzący ukraiński reżim. Ludzie, którzy przyszli na Majdan w Kijowie, naprawdę chcieli europejskiej przyszłości dla swojego kraju – ale z tego impulsu idealistów z otwartymi sercami jak zwykle skorzystali pragmatyczni, nieuczciwi łotrzy i dranie, którzy wykorzystali ten protest narodowy na własne cele.
Do władzy na Ukrainie w lutym 2014 doszli ludzie, którzy na poziomie biologicznym nienawidzą wszystkiego, co jest związane z Rosją, którzy negują prawo obywateli ukraińskich (nie tylko rosyjskojęzycznych) należeć do tego typu cywilizacji, który ogólnie jest określany jako „świat Rosyjski”, dążący do wykreślania Ukrainy ze wspólnej z Rosją i innymi republikami ZSRR historii – w tym celu natychmiast zaczęli budować panteon bohaterów narodowych z ludzi, ręce których są gęsto poplamione krwią nie tylko Rosjan, Ukraińców i Żydów, ale także Polaków.
Naturalną reakcją rosyjskojęzycznego Wschodu Ukrainy (Donieckiego i Ługańskiego regionów), oraz mieszkańców Autonomicznej Republiki Krym było odtrącenie takiej władzy w Kijowie, całkowite odrzucenie rusofobii banderowców, którzy doszli do władzy. Benzyny do ognia rozpalającego się konfliktu, dodało nowe oświadczenie władz ukraińskich o domniemanym całkowitym zakazie języka rosyjskiego i planów przymusowego przejścia całkowicie rosyjskojęzycznego Krymu i w dużej mierze rosyjskojęzycznego Donbasu na język ukraiński. Skutkiem wybuchu wzajemnej nienawiści było referendum na Krymie, podtrzymywane „zielonymi ludzikami” i akty nieposłuszeństwa obywatelskiego na Donbasie; i jeśli z Krymem władze ukraińskie już nic nie mogli zrobić (na półwyspie był obecny dwudziestotysięczny kontyngent żołnierzy armii rosyjskiej), to sytuacja w Doniecku i Ługańsku szybko zaczęła przesuwać się w kierunku wojny domowej, która wybuchła w kwietniu-maju 2014 roku…
Ale zmusić za pomocą siły mieszkańców regionów Donieckiego i Ługańskiego do posłuszeństwa, źle przygotowana, nie przeszkolona i kiepsko zarządzana armia ukraińska nie dała rady – po raz pierwszy zetknęła się ze sprzeciwem grupy Strełkowa w Słowiańsku i spontanicznie zorganizowanych oddziałów górników i robotników fabrycznych w aglomeracji miast koło Doniecka, a następnie ponieśli szereg dotkliwych klęsk od części rosyjskiej armii, pospiesznie przebranych w mundury ochotników Donbaskich.
Obecnie sytuacja na Wschodzie Ukrainy zatrzymała się w niestabilnej równowadze – wojskowe rozwiązanie konfliktu nie istnieje: armia Ukraińska nie może pokonać armii republik Donbasu ze względu na zagrożenie stwarzane przez rosyjskie siły zbrojne, natomiast Donbas nie jest w stanie pokonać trzykrotnie przeważającymi sił Ukrainy. Lecz w tej sytuacji interesuje nas coś innego – a mianowicie, jak może dalej się rozwinąć sytuacja w pozostałej części Ukrainy?
Majdan 2014 roku nie stawiał sobie za cel rozpoczęcie wojny domowej na Ukrainie i trzykrotne obniżenie poziomu życia – jego celem było przekształcenie Ukrainy w prawdziwe państwo europejskie. Cel ten oczywiście nie został osiągnięty – przez całą Ukrainę; ale czy może on być osiągnięty przez część Ukrainy, która zawsze, od połowy XIV wieku aż do Jałty, była częścią cywilizacji europejskiej? Myślę, że jest to w pełni możliwe. Pozostaje tylko pytanie, czy sami Galicjanie są gotowi zostać kowalami własnego losu?
Precedens Krymu pozwala nam przypuszczać, że w przypadku dalszego obniżenia poziomu życia Ukraińców, kontynuowania wojny domowej i kryzysu gospodarczego, mieszkańcy Galicji i, być może Wołynia, mają prawo do zorganizowania referendum w sprawie separacji od upadłego i nie udanego państwa ukraińskiego oraz dołączenia terenów, kiedyś należących do dawnej Rzeczpospolitej, do Polski. Dlaczego mieszkańcom Wołynia i Galicji nie wolno zrobić tego, co wolno mieszkańcom Krymu? A w przypadku organizacji referendum i otrzymania takich wyników, które bezpośrednio i jednoznacznie zaświadczą o chęci mieszkańców Galicji i Wołynia odejścia do Europy – Polska ma prawo zaspokoić oczekiwania i nadzieje ludzi, które zwrócili się do niej o pomoc, dlaczego nie?
Gdyby ludność Galicji i Wołynia zorganizowania referendum w sprawie niezależności od Ukrainy i zjednoczenia tych historycznych regionów Polski z macierzą-Polską – co może temu zapobiec? Władze Ukrainy? Wielokrotnie udowodnili swoją niezdolność i niekompetencję. Bruksela? Zawsze możemy odpowiedzieć na zarzuty Komisji Europejskiej na przykładzie Kosowa. Waszyngton? Ale prawo narodów do samostanowienia zawsze było dla niego na pierwszym miejscu – oczywiście, gdy jest to dla nich opłacalne; Polska uznaje także prawo narodów Galicji i Wołynia do samostanowienia poza dogmaty Jałty i Poczdamu.
Referendum – to jest legalny i prawny sposób na zmianę granic; Polska udowodniła to jeszcze w 1922 roku, na podstawie referendum dołączywszy do siebie Środkową Litwę z Wilnem. Dlaczego nie możemy zrobić tego ponownie dzisiaj?..
Andrzej Kruk
#polska #ukraina #historia #publicystyka #geopolityka #neuropa #4konserwy #3centryny#

Powered by WPeMatico

POLOWANIE W ŚWIECIE…

POLOWANIE W ŚWIECIE RZYMSKIM
Antyczni Rzymianie nie pasjonowali się polowaniami tak samo jak Grecy. Bardziej traktowali to jako sport i rozrywkę niżeli jako element wychowania. Łowiectwo zapewniało ruch i ćwiczenia fizyczne.
Zazwyczaj polowano w dni wolne od pracy (otium). Polowano głównie na zające, dziki, ptactwo przy pomocy najbardziej skutecznych i najprostszych metod, m.in.: sideł oraz różnego rodzaju potrzasków.
Świetnym przykładem takiego podejścia jest relacja Pliniusza Młodszego ze swojego polowania. W „Listach” Pliniusz opowiada o swoich trofeach myśliwskich i spokoju z jakim obserwował łowy z pozycji widza. Jak sam mówi „obok mnie nie było ani oszczepu, ani dzidy, lecz… rylec i tabliczki do pisania”. Ponadto radził adresatowi, by na podobną wyprawę wziął zapas żywności, buteleczkę i coś do pisania.https://www.imperiumromanum.edu.pl/ciekawostka/polowanie-w-swiecie-rzymskim/
#archeologia #imperiumromanum #historia #liganauki #gruparatowaniapoziomu #ciekawostkihistoryczne #rzym
Podobają Ci się treści? Wesprzyj mnie! https://www.imperiumromanum.edu.pl/dotacje/

Powered by WPeMatico

Pomijając już temat…

Pomijając już temat narodowców-nazistów to @saakaszi od 24h chyba z pokoju nie wychodzi i brandzluje się nad filmikami z TVN ( ͡º ͜ʖ͡º) Cieszmy się razem z nim, tak niewiele do szczęścia potrzeba!
#neuropa #polska #rakcontent #bekazpodludzi #historia #niemcy #patologiazewsi #bekaznarodowcow #wydarzenia

Powered by WPeMatico

Mało kto dziś wie, że SAS i…

Mało kto dziś wie, że SAS i armina brytyjska, działając podczas konfliktu w Irlandii Północnej przyjeli zasadę „strzelać aby zabić”. Zasada ta stosowana była w sytuacjach gdy armia scigała ludzi uzbrojonych, prawie zawsze członków ugrupowań parammilitarnych
Jednym z wielu przykładów takiej akcji jest zastrzelenie członka UVF, Briana Robinsona. Robinson wraz z kolegą udał się na motocyklu do katolickiej dzielnicy Belfastu w celu zastrzelenia pewnego katolika. Przy „Ardoyne shops”, handlowej częsci ulicy w dzielnnicy Ardoyne natrafili na swój cel, który robił zakupy wraz z partnerką i dwuletnim dzieckiem. Robinson z zimną krwią zabił 38 letniego katolika, Paddyego McKennę ładując w niego dziewięć kul.
Schodząc z motocykla, kopnął dwuletnie dziecko aby szybciej dostać się bliżej do ofiary. Następnie wykonał wyrok, wsiadł na motocykl i odjechali.
W pościg za Robinsonem ruszyli działający w przykryciu żołnierze, którzy akurat byli w pobliżu. Po krótkim pościgu ich Vauxhall Astra staranował motocykl Robinsona po czym żołnierze otwarli ogień zabijając go na miejscu.
Mimo to, że żołnierze widzieli jak Robinson zabija z zimną krwią McKennę, jak też zeznali, że Robinson celował do nich z broni, niektórzy zaczeli zadawać pytania … czy armia musiała zareagować tak stanowczo i czy … Robinson faktycznie stanowił w danej chwili zagrożenie?
Pojawili się również świadkowie twierdzący, że nie widzieli aby Robinson kierował broń w kierunku żołnierzy i ich zdaniem żołnierze powinni go jedynie aresztować.
Do dziś wielu zadaje pytanie, czy armia powinna stosować tak drastyczne kroki, nawet w stosunku do morderców i czy przyjęcie takiej polityki nie prowadziło do nadużyć?
więcej w ciekawym raporcie BBC z 1991 roku pt. „Shoot to kill”https://youtu.be/Vdg9-9GPeF8?t=6m51s
#historia #ciekawostki #terroryzm #irlandiapolnocna

Powered by WPeMatico

Czternasty Prezydent USA –…

Czternasty Prezydent USA – Franklin Pierce
Ur. 23 listopada 1804 w Hillsborough, New Hampshire, zm. 8 października 1869 w Concord, New Hampshire
Okres urzędowania: 4 marca 1853 – 4 marca 1857
Partia: Demokratyczna
1. Był synem weterana wojny o niepodległość USA i późniejszego dwukrotnego gubernatora stanu New Hampshire, Benjamina Pierce’a. Daleką krewną Franklina Pierce’a jest również była Pierwsza Dama USA przy George’u H.W. Bushu – Barbara Bush (z domu Pierce).
2. Walczył w wojnie amerykańsko-meksykańskiej – mimo, iż nie służył wcześniej w armii, wyprosił u ówczesnego prezydenta USA, Jamesa K. Polka, nadanie sobie stopnia generała brygady.
3. W 1834 roku ożenił się z Jane Appleton – para miała trójkę synów, z których żaden nie dożył dwunastego roku życia. Najtragiczniejszą śmierć poniósł ich ostatni żyjący syn, 11-letni Benjamin: 6 stycznia 1853 roku (po wyborze Franklina na prezydenta, ale przed jego zaprzysiężeniem) pociąg, którym podróżowała rodzina Pierce’ów, wykoleił się – Benjamin został zmiażdżony przez wagon i niemal zdekapitowany na oczach swoich rodziców. Franklin i Jane nie odnieśli wówczas poważniejszych obrażeń fizycznych, ale trauma po tragicznej śmierci Benjamina ciągnęła się za nimi do końca życia.
4. W wyborach prezydenckich w 1852 roku pokonał startującego z ramienia Partii Wigów generała Winfielda Scotta, który był jego dowódcą podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej.
5. Podczas swojej inauguracji nie „przysięgał” (ang. to swear) na Biblię, lecz „potwierdził” (ang. to affirm) treść przysięgi, trzymając rękę nad książką prawniczą. Ponadto był pierwszym prezydentem USA w historii, który wygłosił swoją mowę inauguracyjną z pamięci.
6. Był alkoholikiem, podobnie jak jego matka. Podobno po przegraniu walki o nominację Partii Demokratycznej w wyborach w 1856 roku, powiedział do swojego przyjaciela: „Nie pozostaje mi nic teraz nic innego, jak tylko się upić”.
7. Za jego kadencji w Białym Domu pojawiło się centralne ogrzewanie, a także pierwsza bożonarodzeniowa choinka.
8. Po podpisaniu ustawy o Kansas i Nebrasce, która dawała tym stanom wolną rękę w kwestii niewolnictwa, Pierce zyskał wielu przeciwników na północy oraz wewnątrz własnej partii, którzy doprowadzili do wspomnianego pozbawienia go możliwości walki o reelekcję. Pod koniec kadencji miał już tak wielu wrogów, że jako pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych w historii zatrudnił na pełen etat osobistego ochroniarza.
9. Był zwolennikiem niewolnictwa – w czasach wojny secesyjnej sympatyzował z Konfederacją, choć był przeciwny secesji samej w sobie. Utrzymywał również bliskie kontakty ze swoim byłym Sekretarzem Wojny i jedynym prezydentem Skonfederowanych Stanów Ameryki w historii, Jeffersonem Davisem.
10. Po zakończeniu kadencji zaopiekował się chorą na gruźlicę żoną, z którą wiele podróżował, m.in. po Europie i Karaibach, aż do jej śmierci w 1863 roku. Czternasty Prezydent USA zmarł na marskość wątroby, 8 października 1869 roku.
***
W poprzednich odcinkach:
1. George Washington
2. John Adams
3. Thomas Jefferson
4. James Madison
5. James Monroe
6. John Quincy Adams
7. Andrew Jackson
8. Martin Van Buren
9. William Henry Harrison
10. John Tyler
11. James K. Polk
12. Zachary Taylor
13. Millard Fillmore
***
Pod tagiem #prezydenciusa będę co jakiś czas wrzucać mniej lub bardziej znane ciekawostki dotyczące prezydentów Stanów Zjednoczonych – w kolejności urzędowania, po 10 ciekawostek na głowę.
Jeśli znacie jakieś ciekawostki dotyczące prezydentów USA, o których traktują moje wpisy, to zachęcam do publikowania ich w komentarzach.
#historia #usa #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #gruparatowaniapoziomu

Powered by WPeMatico

20 stycznia: 1320 roku -…

20 stycznia:
1320 roku – Władysław Łokietka zostaje koronowany na króla Polski. Zakończy to 182 letni okres rozbicia dzielnicowego
1567 roku – zostaje założone miasto León w Meksyku
1649 roku – rozpoczyna się proces króla Anglii i Szkocji Karola I Stuarta. Jest to jedyny brytyjski władca, który został obalony i ścięty
1661 roku – Jan II Kazimierz Waza zakłada Akademię Lwowską
1841 roku – Hongkong zostaje zajęty przez Wielką Brytanię. Wrócą do Chin dopiero w 1997 roku
1920 roku – wojsko polskie wkracza do Bydgoszczy
1942 roku – początek konferencji w Wannsee. Tematem narady było „rozwiązanie kwestii żydowskiej” jak określano planowane ludobójstwo Żydów
1945 roku – Węgry podpisują bezwarunkową kapitulację i wypowiadają wojnę Niemcom
1945 roku – Niemcy przeprowadzają operację ewakuacji 1,8 miliona Niemców z Prus Wschodnich. Zadanie to zajmie im blisko dwa miesiące
1945 roku – jeden z przywódców kolaboracyjnego Goralenvolku, Wacław Krzeptowski zostaje powieszony przez partyzantów z AK
1945 roku – Armia Czerwona wyzwala Konin, Nowy Sącz i Włocławek
1953 roku – Dwight D. Eisenhower zostaje zainaugurowany jako 34 prezydent USA
1961 roku – John F. Kennedy zostaje zaprzysiężony na 35 prezydenta USA
1969 roku – Richard Nixon zostaje 37 prezydentem USA
1972 roku – Pakistan rozpoczyna swój własny program nuklearny
1977 roku – Jimmy Carter inauguruje jako 39 prezydent USA
1981 roku – jako 40 prezydent USA swój urząd rozpoczyna Ronald Reagan
1989 roku – początek urzędowania George H.W. Bush jako 41 prezydenta USA
1993 roku – Inauguracja Billa Clintona, 42 prezydenta USA
2001 roku – zaprzysiężenie George W. Bush na 43 prezydenta USA
2008 roku – Micheil Saakaszwili zostaje po raz drugi prezydentem Gruzji
2009 roku – Barack Obama zostaje 44 prezydentem USA
2017 roku – początek prezydentury Donalda Trumpa, 45 prezydenta USA
Na zdjęciu uchodźcy z Prus Wschodnich.
#datyhistorycznepokaż spoiler #historia #ciekawostkihistoryczne #ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #polska #zainteresowania #usa #zsrr #komunizm #socjalizm #niemcy #prusy #iiwojnaswiatowa #wegry #ukraina #lwow #anglia #meksyk #bydgoszcz #hongkong #trump

Powered by WPeMatico